
|
Chisco & His Horse
‘Chisco’ was what the child called himself. He was a frail little child with fragile health, but he had his mother’s smile, and much of her spirit. He tired very easily and could not play outside for very long, but he loved the outdoors nevertheless. He would run to find his father and beg him for rides on his favorite horse, the large, friendly stallion with the brownish black coat and a mane the color of raw sugar.
‘Chisco’ ang tawag ng bata sa sarili. Mahina ang kaniyang katawan at sakitin, bagamat taglay niya ang ngiti at sigla ng kaniyang ina. Madali siyang mapagod at hindi niya kayang magbabad sa labas ng bahay sa buong maghapon. Ganunpaman, gustong-gusto pa rin niya ang maglaro sa labas. Tatakbo siya at hahanapin ang kaniyang ama, at magmamakaawang pasakayin siya sa paborito niyang kabayo na kulay-kape at may kilÍng na kulay asukal na pula.
< Previous | Next > |