Kapag nagigising na ako sa totoong mundo, pakiramdam ko’y muli na namang mananaig ang kalungkutan, ang pakiramdam na ako’y nag-iisa - malayo sa mga bata, malayo sa laro.

“Huwag kang lumabas ng bahay, Romeo.
Bawal sa iyo ang tumakbo at baka ikaw ay madapa.
Bawal sa iyo ang magalusan o masugatan.
Bawal sa iyo ang magkapasa.
Bawal sa iyo ang makipaglaro ng ball games dahil baka matamaan ka kung hindi ng kalaro mo, ay ng bola…”

< Previous | Next >

But as I would wake up to the real world, an overpowering sadness would come over me, as I would feel so alone – far from other children, far from fun and games.

Never leave the house, Romeo.
Don’t run around, or you will trip on rocks.
Don’t injure yourself.
Don’t get bruised.
Don’t play ball as you could be hurt by your playmates,
or get hit with the ball.